Energooszczędny dom – Wymiana żarówek to nie wszystko.

Energooszczędny dom – Wymiana żarówek to nie wszystko.

Autor: Krzysztof Węgliński

Wszyscy wiedzą, że energooszczędne oświetlenie to wymiana żarówek na takie, które mają moc świetlną porównywalną z aktualnymi a mniejszy pobór mocy. Czy to wszystko co można zrobić dla energooszczędnego domu? Oczywiście, że nie.

Co jeszcze mogę zrobić?

Przede wszystkim zacznijmy od tego czy nasz dom jest oświetlony prawidłowo. Sprawdźmy czy nie ma miejsc w których przydałoby się dodatkowe oświetlenie. Dla przykładu, mamy swoje ulubione miejsce do czytania. Gdzieś w rogu, koło biblioteczki, natomiast w pomieszczeniu jest tylko główne światło górne. Pięć dużych żarówek świeci się w czasie kiedy książkę mogłaby oświetlać nam tylko jedna żarówka umieszczona zaraz przy naszym fotelu do czytania.

Zwróćmy uwagę także na kolorystykę pomieszczenia. Na przykład warto pamiętać o takiej właściwości kolorów jak pochłanianie światła (stąd biorą się kolory). Czarny pochłania wszystkie kolory, natomiast biały je odbija w związku z czym do oświetlenia jasnego pokoju będzie potrzeba znacznie mniej światła niż do ciemnego. W dwukolorowych pomieszczeniach (np. 3 ściany białe i jedna ciemnozielona) warto wykorzystać ten fakt umieszczając więcej światła przy ścianach jasnych dzięki czemu rozświetlimy również tą ciemną, natomiast ustawiając światło przy ciemnej ścianie możemy uzyskać ciekawszy klimat, jednak kosztem rozświetlenia pomieszczenia.

Inną sprawą jest też dobór odpowiednich żyrandoli, czy lampek. Chodzi o to, żeby elementy nie przepuszczające światła nie przesłaniały źródła światła w efekcie zmuszając nas do wykorzystania większej ilości żarówek by oświetlić pomieszczenie, oraz sprawdźmy czy odbłyśniki odbijają dostatecznie dużo światła. Czy plafon nie jest zbyt ciemny? Pamiętaj o tym wybierając nowe elementy oświetlenia do swojego domu.

Skoro już zmieniamy żyrandole pomyślmy także o tym aby oprawy były skierowane w miejsca, które mają być oświetlone. Dla przykładu: Mamy znów nasze ulubione miejsce do czytania książek. Zdecydowaliśmy się zamontować tam oświetlenie na stałe przymocowane do ściany. Skierowanie opraw na ściany może nam pomóc uzyskać niezły efekt wizualny, tylko czy oświetla wystarczająco czytaną książkę? Czy jednak znów zapalimy główne światło tylko dlatego, że nowa lampka nie spełnia swojej funkcji?

Wszystkie te zabiegi powodują dodatkowe koszty, to prawda. Więc dlaczego? Z kilku powodów, po pierwsze wymiana to jednorazowy wydatek, który prędzej czy później trzeba będzie popełnić. Po drugie robimy to nie tylko dla energooszczędnego domu ale również dla własnego komfortu, bo czymże innym jest oświetlenie dostosowane do własnych wymagań?

Jak to rozplanować?

Jeśli czujesz, że jednorazowo koszta Cię przerastają i zastanawiasz się jak rozplanować całość w kolejności , śpieszymy z pomocą. Zacznij od projektu wszystkich rzeczy, które musisz zrobić. Następnie zacznij wymieniać żarówki i oprawy jako pierwsze te, które świecą się najdłużej w ciągu całego dnia. Następnie resztę żarówek. Potem pomyśl o dodatkowym oświetleniu, które uzupełni braki w newralgicznych miejscach twojego domu (Nasz przykład kącika czytelniczego). Na koniec zostaw sobie malowanie ścian, ew. wymianę okien na większe czy usuwanie drzwi i pozostawianie zwykłego przejścia.

Ostatnia uwaga. Niektórzy polecają moduły LED do domu. Nadają się one wyłącznie pod zastosowania reklamowe. Nie używaj ich w domu.

---

Oświetlenie LED,

Moduły LED, taśmy i diody LED.

Twój dom - nasze oświetlenie.

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Instalacja sanitarna - z czego ją wykonać?

Instalacja sanitarna - z czego ją wykonać?

Autor: Mikee

Niemal każdy, kto stoi przed remontem lub montażem instalacji sanitarnych w swoim domu wcześniej czy później musi podjąć decyzję: z czego je wykonać. Wiadomo, że każdy producent swoje chwali. Warto więc znać wady i zalety różnych technologii.

Jak wspomnieliśmy na wstępie, instalacje sanitarne można wykonać w różnych technologiach. Do wyboru mamy między innymi instalacje z miedzi, z polipropylenu, stali oraz pex-al-pex. Co warto wiedzieć na ich temat? Ponieważ na temat zalet danych technologii bez problemów można uzyskać informacje u producentów, w artykule tym skoncentrujemy się na wadach.

Instalacje sanitarne wykonane ze stali i miedzi.

Ponieważ miedź jest zasadniczo miękkim metalem, instalacje z niej wykonane są bardzo podatne na urazy mechaniczne. Ponadto w instalacji wodnej wykonanej z miedzi znajdują się rzecz jasna jony miedzi, które następnie (w przypadku instalacji wody użytkowej) przedostają się do organizmu. Grozi to nadmiarem miedzi w organizmie, który skutkuje poważnymi problemami zdrowotnościowymi. W tego typu instalacjach od czasu do czasu może się też trafić zimny lut, który potrafi zacząć przeciekać dopiero po roku czy dwóch latach. Jedną z najistotniejszych wad instalacji stalowych jest natomiast wysoka podatność na korozję (ocynk traci swoje właściwości ochronne powyżej temp. 60 st. C.). Ważny też jest fakt, iż wewnętrzna strona stalowych rur jest chropowata, przez co z czasem ich przekroje ulegają zmniejszeniu.

Instalacje z tworzyw sztucznych

Choć Polipropylen jest to jedna z najbardziej rozpowszechnionych technologii stosowanych w instalacjach wody użytkowej, ma ona swoje wady. Jedną z nich jest podatność na płomienie ognia, oraz wzrost temperatury (duża rozszerzalność cieplna). Oczywistym jest fakt, że instalacji centralnego ogrzewania przy kotle na paliwo stałe nie możemy wykonać w całości z polipropylenu. Trochę lepsze parametry będzie miała instalacja wykonana z PEX'a, niemniej ta też nie może pracować w temperaturze wyższej niż 95st. C. Rury wykonane w tej technologii są podatne na zgniecenie lub zagięcie.

Te krótkie rozważania można podsumować następująco: nie ma instalacji sanitarnej bez wad. Niemniej starannie rozważając projekt instalacji, która będzie miała funkcjonować w naszym domu, zapewne uda nam się wybrać tę optymalną.

---

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Samodziena naprawa instalacji sanitarnej wykonanej z polipropylenu

Samodzielna naprawa instalacji sanitarnej wykonanej z polipropylenu

Autor: Mikee

Polak potrafi. Niejeden z nas, gdy pojawia się w domu lub w samochodzie usterka, lubi samemu dokonać naprawy. Jak usunąć przeciek w instalacji wodnej wykonanej metodą zgrzewanego polipropylenu?

Nowoczesne instalacje wodne bardzo często są wykonywane z polipropylenu. Montażu ich poszczególnych elementów dokonuje się metodą zgrzewu. Jeśli więc zdarzyło nam się na przykład przewiercić w łazience rurę z PP potrzebna będzie nam przede wszystkim zgrzewarka. Na ogół można ją bez problemu pożyczyć z jakiegoś sklepu hydraulicznego za niewielkie pieniądze. Oprócz niej do dokonania naprawy będziemy potrzebowali nożyc do cięcia polipropylenu (zamiast nich może być ewentualnie brzeszczot), czyścika (może to być czyścik do miedzi albo bardzo drobny papier ścierny), ostry przecinak, no i oczywiście niezbędny młotek oraz mufa, którą zechcemy wgrzać w uszkodzone miejsce.

Pierwszym krokiem jest oczywiście dostanie się do przedziurawionej rury. Kując dookoła rury przecinakiem nie musimy się zbytnio obawiać, gdyż polipropylen jest bardzo odporny na uderzenia. Należy odkuć rurę na tyle, by móc ją swobodnie przeciąć, mieć dostęp zgrzewarką oraz by była możliwość odgięcia rur tak, aby pomiędzy je włożyć mufę. Gdy już przygotowaliśmy front pracy, możemy przystąpić do zasadniczej naprawy instalacji sanitarnej.

Zaczynamy od przecięcia rury w miejscu, w którym jest uszkodzona. Następnie czyścimy oba końce, tak aby powierzchnia była wolna od kurzu czy betonu. Dostatecznie rozgrzaną zgrzewarkę (na ogół w zgrzewarkach jest to sygnalizowane diodą) nakładamy kamieniem na jeden z końców rury, na drugą stronę kamienia naciskamy mufę tak, aby rozgrzany kamień wszedł do końca. Czekamy kilkanaście sekund, wyciągamy mufę, ściągamy zgrzewarkę z rury i wykonujemy połączenie pamiętając o tym, by rozgrzanego polipropylenu nie zawinąć do środka. Gdy połączenie ostygnie możemy zabrać się do wykonania drugiego połączenia. Odchylamy rurę, tak aby zgrzewarką swobodnie rozgrzać środek mufy. Następnie rozgrzewamy koniec rury, potem jeszcze raz nagrzewamy mufę i dopiero wtedy szybko staramy się wykonać połączenie wsadzając rurę w mufę i przytrzymując prosto, aby połączenie nie było zniekształcone.

Przy montażu lub naprawie instalacji sanitarnych z PP warto pamiętać o dwóch sprawach. Po pierwsze, aby instalacja działała bez zarzutu przez całe dziesięciolecia, musimy dbać o czystość połączeń. I na koniec druga wskazówka. Przy łączeniu rozgrzanych elementów nie powinno się ich obracać o więcej niż 45st C. Uwzględniając te wskazówki, każdy powinien sobie poradzić z usunięciem usterki w instalacji z PP.

---

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Jak wybrać dobry kredyt na budowę wymarzonego domu?

Jak wybrać dobry kredyt na budowę wymarzonego domu.

Autor: Maciej Zubilewicz

Przed podjęciem decyzji o budowie swojego domu, każdy z nas zadaje sobie pytanie w jakim banku sfinansować takie przedsięwzięcie. Wzięcie takiego zobowiązania na „swoje barki” niesie za sobą długoletni „związek” i długoletnią współpracę z jednym bankiem – musi być on najlepszy, najtańszy, przyjazny dla nas.

Dlatego też na rynku pojawiło się wielu doradców finansowych, których celem jest nie tylko obsłużenie klientów w celu załatwienia finansów na budowę, remont czy zakup przyszłego domu, ale również dobór najkorzystniejszej oferty dla klienta.

Trzeba mieć na uwadze jedną podstawową sprawę – w banku, który reklamuje najtańszą ofertą kredytu hipotecznego nie zawsze jest dla nas miejsce.

W związku z powyższym kluczowe jest wybranie odpowiedniego banku.

Doradcy finansowi dysponują odpowiednimi narzędziami jak również dysponują szeroko pojętą wiedzą z obszaru kredytów hipotecznych.

Będąc niezależnymi doradcami kredytowymi zawsze polecają najdogodniejsze rozwiązania dla swoich Klientów. Ponadto, dzięki współpracy z firmami budowlanymi mogą ułatwić przebrnięcie przez procedury w celu sfinansowania przedsięwzięcia. Najlepiej szukać firm, które posiadają odpowiednie działy zajmujące się różnymi aspektami związanymi z realizacją budowy, czyli firmy zajmujące się kredytami, nieruchomościami i budowlanką. Aktualnie na rynku jest ich nie wiele, więc wybór będzie ułatwiony. Najważniejszym czynnikiem przemawiającym za wyborem takiej firmy jest kompleksowość. To znacząco wpływa na zmniejszenie kosztów budowy, gdyż płacimy jednej firmie za jedną usługę - budowę domu. Dzięki temu nie musimy już odwiedzać tysiąca miejsc i rozmawiać z bliżej nieokreśloną liczbą ludzi, aby załatwić prostą sprawę.

Pierwsze kroki budowy domu

Zanim zaczniemy budować dom należy poszukać banku, który sfinansuje nasze przedsięwzięcie. Kiedy już go znajdziemy, aby doszło do zawarcia umowy kredytowej kredytobiorca zmuszony jest skompletować wymagane dokumenty. Musimy uzbroić się w cierpliwość w związku z czekającymi na nas uciążliwościami w gromadzeniu i składaniu zaświadczeń i opinii, a także donoszenie dodatkowych dokumentów spoza wymaganej listy.

Należy wiedzieć o tym, że inwestycja mieszkaniowa klienta, to budowa nieruchomości, jest więc kredytowana inaczej przed zakończeniem i po zakończeniu robót.

Chociaż docelowe przeznaczenie kredytu (na zbudowanie nieruchomości) nie zmienia się, to zmieniają się jego warunki i zabezpieczenia.

Pierwszy etap budowy naszej nieruchomości zwany jest częścią budowlaną kredytu. Bank wymaga dokumentu zawarcia umowy z towarzystwem ubezpieczeniowym. Ubezpieczyciel przy tego typu ubezpieczeniu odpowiada za spłatę kredytu w sytuacji ciężkiej choroby, śmierci lub tymczasowej niezdolności do pracy kredytobiorcy.

Bardzo często bank, który finansuje tego typu inwestycję żąda od klienta, aby ten wykupił polisę na życie i scedował ją na niego do ewentualnego odszkodowania w momencie nagłego wypadku. Często banki, w których bierzemy kredyt hipoteczny oczekują od nas ubezpieczenia się na wypadek utraty naszej pracy. Za każdym razem zażądają również wykupienia ubezpieczenia nieruchomości od ognia i innych zdarzeń losowych. Ubezpieczenia takie obejmują cały okres budowy i spłaty kredytu.

Etap naszej budowy bank oblicza mniej więcej na dwa lata i jest to okres karencji w spłacie kredytu. W takim okresie bardzo często klient płaci tylko ratę odsetkową.

Pełne raty kredytu klient zaczyna płacić po całkowitym zakończeniu budowy i w tym momencie zobowiązanie staje się częścią hipoteczną kredytu.

Głównym zabezpieczeniem dla banku, staje się wtedy hipoteka wpisana na jego rzecz do księgi wieczystej nowo wybudowanego domu. Oznacza to tyle, że właściciel zaciągnął w tym banku kredyt i zabezpieczył ten kredyt swoją własnością w postaci wybudowanego domu.

W zależności od celu:

- budowa domu prowadzona systemem gospodarczym,
- budowa domu realizowana przez dewelopera, spółdzielnię mieszkaniową, generalnego wykonawcę,
- budowa lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym, realizowana przez dewelopera bądź spółdzielnię mieszkaniową,
- budowa domu całorocznego, położonego na działce rekreacyjnej,
- remont, modernizacja, rozbudowa domu lub mieszkania, a także adaptacja nieruchomości niemieszkalnej na cele mieszkaniowe,

Będą wymagane odpowiednie dokumenty.

Skupiając się na typowej budowie i zakładając, że kredytobiorca posiada już działkę na własność, wymaganymi dokumentami są:

1) Dokumenty działki budowlanej:

- aktualny odpis z KW (Księgi Wieczystej) - nie starszy niż 3 mies. przed złożeniem wniosku,
- dokument potwierdzający prawo do nieruchomości (umowa nabycia nieruchomości lub inny dokument potwierdzający to, że jesteśmy właścicielami nieruchomości,
- wypis oraz wyrys z rejestru gruntów, który określa status działki,

2) Podstawowe dokumenty budowy:

- ostateczna decyzja w sprawie pozwolenia na budowę domu,
- ostateczna decyzja o warunkach zabudowy i plan zagospodarowania przestrzennego terenu, na którym ma stanąć nieruchomość (projekt domu),
- do wglądu- dziennik budowy sporządzany przez kierownika budowy z uprawnieniami (jeżeli pozwolenie na budowę jest starsze niż dwa lata),
- do wglądu - projekt budowlany,
- kosztorys prac budowlanych.

Banki w każdym przypadku oczekują od nas wypełnienia formularza z pytaniami o koszty przewidzianych prac budowlanych i terminy ich realizacji. Jest to jedno z trudniejszych zadań na tym etapie. Bardzo często jest to potrzebne, aby bank ustalił terminy wypłaty transz kredytowych. Oczywiście taki formularz z wypełnionymi terminami i kwotami potrzebnymi do wykonania prac budowlanych musi być zaakceptowany przez eksperta w banku, który finansuje naszą inwestycję.

Często jednak nie dysponujemy odpowiednią wiedzą, abyśmy mogli sami wykonać taki kosztorys dlatego warto zdać się na profesjonalistów, którzy posiadają dużo doświadczenia w swoim fachu. Dzięki temu Zaoszczędzisz dużo czasu i pieniędzy.

---

Artykuł jest propozycją dla usług oferowanych przez portale www.ABATOR.pl i www.AKREDYTOR.pl

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Przyłącze wodociągowe

Przyłącze wodociągowe

Autor: K. Niegolewski

Dostęp do wody to niemal najważniejsza kwestia na działce. Uzyskać go można na trzy sposoby: dogadać się z sąsiadem (jeżeli jest i ma podłączenie do wodociągu), wykopać/wywiercić studnię albo podłączyć się do istniejącej sieci wodociągowej.

Wywiercenie studni daje nam pewną samodzielność oraz darmową wodę szczególnie na potrzeby związane z utrzymaniem ogrodu czy trawnika. Może się zdarzyć, że podłączenie do sieci wodociągowej jest dużo bardziej opłacalne niż wywiercenie studni (struktura geologiczna gruntu, głębokość źródeł wody).

W takiej sytuacji nie pozostaje nam nić innego jak wykonać przyłącze wodociągowe. Już warunkach zabudowy (lub miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego) wskazane jest czy nieruchomość ma być podłączona do sieci wodociągowej.

Wniosek o przyłączenie działki należy złożyć w miejscowym zakładzie wodociągowym. Zwykle jest to zakład należący do gminy. Do wniosku należy dołączyć:

mapkę działki (zawierającą zaznaczenie domu) w skali 1:500 w dwóch egzemplarzach, zgody właścicieli działek sąsiednich jeśli prze nie przebiegać ma przyłącze.

Jeżeli przyłącze wykonywane jest w drodze przylegającej do nieruchomości to konieczne jest przedstawienie zgody miejscowego zarządu dróg.

Odpowiedni dokument powinniśmy otrzymać w terminie 30 dni.

UWAGA!!! Wydanie warunków technicznych jest odpłatne.

Na tej podstawie zakład wodociągowy ustali techniczne warunki przyłączenia do sieci. Może też od razu przedstawić projekt umowy, która zostanie zawarta po wykonaniu przyłącza w raz z oświadczeniem o zapewnieniu dostaw wody.

Na podstawie otrzymanych warunków technicznych należy zaprojektować przyłącze wodociągowe. Najlepiej zlecić to projektantowi posiadającemu stosowne uprawnienia.

Następnie projekt musi zostać zatwierdzony przez Zespół Uzgadniania Dokumentacji (ZUD).

Po zatwierdzeniu przez ZUD projektu składamy w zakładzie wodociągowym wniosek o uzgodnienie projektu technicznego.

Projekt techniczny powinien składać się z:

- Części opisowej,

- Części rysunkowej.

W części opisowej zawarty jest opis techniczny, aktualne warunki techniczne wydane przez zakład wodociągowy, aktualna opinia ZUD, określony stan prawny na trasie projektowanego uzbrojenia oraz uzgodnienia ze wszystkimi właścicielami nieruchomości (działki) oraz zgodę wszystkich współwłaścicieli nieruchomości (jeśli jest więcej niż jeden), do której są projektowane przyłącza

W części rysunkowej należy umieścić mapę zasadniczą z zaznaczoną kolorem trasą przyłącza wody, rzut piwnic (przyziemia) lub rysunek studni wodomierzowej z lokalizacją podejścia wodomierzowego, profil przyłącza wodociągowego, ewentualnie inne rysunki wynikające z potrzeb wykonawstwa przyłącza.

Uzgodnienie projektu technicznego powinno nastąpić w terminie 30 dni.

UWAGA!!! Uzgodnienie projektu technicznego może również być odpłatne.

Na tym etapie możemy przystąpić do wykonania przyłącza wodociągowego. Możemy oczywiście skorzystać z pomocy zakładu wodociągowego lub zlecić to innej firmie (wówczas musimy zakładowi wodociągowemu zgłosić termin realizacji prac). Realizacja następuje stosunkowo szybko może to nastąpić nawet w 1 dzień.

Po wykonaniu przyłącza geodeta sporządza inwentaryzację powykonawczą przyłącza wodociągowego. Następnie zakład wodociągowy dokonuje odbioru przyłącza.. W celu dokonania odbioru musimy dostarczyć następującą dokumentację:

- inwentaryzacja geodezyjna powykonawcza,

- protokół zagęszczenia gruntu wystawiony przez właściwe laboratorium drogowe,

- protokół odbioru ulepszonej nawierzchni podpisany przez przedstawiciela zarządcy drogi (dotyczy poboczy, chodników, jezdni, dróg),

- tytuł prawny do władania nieruchomością (ksero aktu notarialnego, umowy darowizny, postanowienia w sprawie nabycia spadku, umowy najmu).

Ta czynność też może wiązać się z opłatą na rzecz zakładu wodociągowego. Teraz montowany jest wodomierz.

I dotarliśmy do ostatniego etapu realizacji przyłącza wodociągowego, czyli podpisanie umowy o dostarczanie wody. Od tego momentu możemy cieszyć się wodą na terenie naszej nieruchomości. Jeżeli wykonane zostało przyłącze wyłącznie w studzience kanalizacyjne to warto wyprowadzić rurę ponad grunt, aby móc czerpać wodę na cele budowlane.

Jeżeli nie mamy możliwości wywiercenia studni, a chcemy korzystać z wody w ogrodzie warto o tym pamiętać przy budowie instalacji wodociągowej. Jest to istotne z uwagi na późniejsze koszty (jeżeli korzystamy z kanalizacji). Wyprowadzając wodę na ogród możemy wystąpić o rozdział instalacji wodociągowej i montaż wodomierza do naliczania zużytej wody do podlewania ogrodu wówczas nie jest to wliczane do opłaty za kanalizację).

---

K. Niegolewski

http://domwbudowie.blogspot.com/

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Przyłącze kanalizacyjne

Przyłącze kanalizacyjne

Autor: K. Niegolewski

Budując dom koniecznie musimy mieć dostęp do wody i prądu. Jedno i drugie jest niezbędne do wykonywania prac budowlanych. Jednak dla ludzi równie ważne jest przygotowanie nieruchomości na zaspakajanie potrzeb fizjologicznych.

Często na budowach stawiane są szalety. Na naszej budowie, która nie jest wielką inwestycją, też konieczne jest postawienie „ubikacji”. Zwykle polega to na wykopaniu dołu i postawieniu na nim budki. Na początku jest to wystarczające. Oczywiście możemy wypożyczyć specjalne budki lub skorzystać z ubikacji turystycznych.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zawiera informację o sposobie odprowadzanie ścieków z nieruchomości. Możliwe jest podłączenie do istniejącej sieci kanalizacyjnej, budowa szamba lub przydomowej oczyszczalni ścieków.

Występując o pozwolenie na budowę określamy, z jakiej formy odprowadzania ścieków chcemy skorzystać. W przypadku szamba lub oczyszczalni ścieków konieczne jest dołączenie specyfikacji technicznego. W wydanej decyzji jest to zatwierdzane.

W przypadku możliwości podłączenia do sieci kanalizacyjnej musimy wystąpić do właściwego zakładu komunalnego (znajdującego się w naszej gminie) z wnioskiem o podanie warunków przyłączenia do sieci. Do wniosku należy dołączyć:

- oryginał aktualnej mapy zasadniczej w skali 1:500 w dwóch egzemplarzach sporządzony przez uprawnionego geodetę,

- dokument potwierdzający prawo do nieruchomości.

Warunki przyłączenia do sieci kanalizacyjnej powinny zostać wydane w terminie 30 dni.

Uwaga!!! Wydanie warunków jest odpłatne!

Następnie zlecamy uprawnionemu projektantowi wykonanie projektu technicznego przyłącza kanalizacyjnego.

Przygotowany projekt (w dwóch egzemplarzach) należy przedstawić Zespołowi Uzgadniania Dokumentacji, a następnie występujemy do zakładu komunalnego z wnioskiem o uzgodnienie projektu technicznego. Powinno to nastąpić w terminie 30 dni. Zakład komunalny za uzgodnienie projektu technicznego może pobrać opłatę.

Projekt techniczny powinien składać się z: części opisowej i części rysunkowej.

W części opisowej zawarty jest opis techniczny, aktualne warunki techniczne wydane przez zakład komunalny, aktualna opinia ZUD, określony stan prawny na trasie projektowanego uzbrojenia oraz uzgodnienia ze wszystkimi właścicielami nieruchomości (działki) oraz zgodę wszystkich współwłaścicieli nieruchomości (jeśli jest więcej niż jeden), do której są projektowane przyłącza

W części rysunkowej należy umieścić mapę zasadniczą z zaznaczoną trasą przyłącza kanalizacyjnego, profil kanalizacji oraz rysunek studni rewizyjnej lub inspekcyjnej.

Po zatwierdzeniu przystępujemy do realizacji przyłącza. Na wstępie zawiadamiamy (zgłaszamy) o planowanym rozpoczęciu prac właściwy organ. Jeżeli w terminie 30 dni organ nie wniesie sprzeciwu możemy wykonać przyłącze. Konieczne jest uzyskanie od zarządcy drogi zgody na jej zajęcie (jeżeli będą wykonywane prace w pasie drogowym).

Przyłącze kanalizacyjne składa się z: złącza przykanalika (włączenie do sieci kanalizacyjnej), przewodu przykanalika, studzienki rewizyjnej i przewodu odpływowego z podłączanego budynku. Studzienka kanalizacyjna montowana jest na naszej posesji i służy do kontroli oraz czyszczenia przewodów. Montowana jest, co najmniej 1,5 metra od budynku. Aby zapewnić należyty odpływ ścieków przewody należy wykonać z minimum 2% spadkiem. W przypadku, gdy odległość budynku od sieci jest niewielka dopuszcza się rezygnację z montaży studzienki kanalizacyjnej.

Po wykonaniu przyłącza należy zgłosić się do zakładu komunalnego z wnioskiem o dokonanie odbioru przyłącza przed jego zakopaniem. Po dokonaniu odbioru możemy zawrzeć umowę o odprowadzaniu ścieków.

Co raz częściej obok kanalizacji ogólnospławnej funkcjonuje kanalizacja deszczowa (burzowa). Jednak warto rozważyć czy koniecznie mamy się do niej podłączyć. Do kanalizacji deszczowej odprowadzane są wyłącznie wody opadowe i roztopowe. Wraz z rozwojem systemu wprowadzane są w niektórych miastach opłaty za odprowadzanie wody do kanalizacji deszczowej. Celem wprowadzenia opłat jest zmotywowanie właścicieli nieruchomości do zagospodarowywania wody opadowej na swoim terenie i wykorzystania jej do podlewania trawników lub ogrodów.

---

K. Niegolewski

http://domwbudowie.blogspot.com/

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Z jakiego materiału siatka zbrojąca?

Z jakiego materiału siatka zbrojąca?

Autor: lukasz arukowicz

Producenci najczęściej oferują w systemach siatkę zbrojącą z włókna szklanego, a w składach budowlanych można kupić tańszą siatkę z tworzywa sztucznego. Czy rodzaj siatki ma jakieś znaczenie dla prawidłowego wykonania ocieplenia?

Siatka wtapiana w warstwę zbrojącą to kluczowy element całego systemu. Musi mieć odpowiednią rozciągliwość i współpracować z zaprawą podczas zmian temperatury (latem elewacja nagrzewa się nawet do kilkudziesięciu stopni). Niewłaściwie zamocowana siatka może doprowadzić do zniszczenia i konieczności wymiany pozostałych warstw. Jeżeli dodatkowo zastosuje się niepełnowartościowy materiał, usterki będą nieuniknione.

Do bezspoinowych systemów ociepleń zadaje się siatka z włókna szklanego o gramaturze 145-165 g/m³. Ta z tworzywa (polipropylenowa), mimo że jest zgodna z aprobatą techniczną, nadaje się raczej do wzmacniania tynków wewnątrz pomieszczeń. Nie chodzi o jej wiotkość ani o rozszerzalność cieplną, bo te cechy przy umiejętnym wykonaniu warstwy zbrojącej nie sprawiałyby kłopotu. Problemem jest struktura włókien. Siatka powinna zostać wtopiona w ułożoną na ociepleniu warstwę szpachlową. Włókna szklane są gładkie i ich zagłębienie w zaprawę odbywa się w sposób naturalny – klej ze spodniej warstwy podczas zacierania wciska się w oczka siatki. Przez oczka siatki z polipropylenu klej nie może się przecisnąć, bo utrudniają to strzępiaste włókna. Siatka i kolejne warstwy wykończeniowe są wówczas przyłożone bezpośred­nio do izolacji lub do powierzchni zaprawy, nie współpracując z nią. Może to prowadzić do odspajania całych fragmentów systemu.

Wykonawcy często celowo wybierają siatkę polipropylenową, bo jest miękka i łatwo się układa, a szklana ze względu na swoją sztywność wymaga większego nakładu pracy. Trzeba jednak pamiętać, że to nie wygoda wykonawcy, lecz trwałość ocieplenia powinna decydować o wyborze odpowiedniego materiału.

---

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Jak działa słoneczny kolektor próżniowy?

Jak działa słoneczny kolektor próżniowy?

Autor: MARIUSZ PAWŁOWICZ

Poszukując alternatywnych źródeł ogrzewania ciepłej wody użytkowej prędzej czy później natrafimy na kolektory słoneczne. Urządzenie, które wykorzystując energię promieniowania słonecznego ogrzewa wodę użytkową niemal, że za darmo.

Kolektory typu „heat pipe” (rurka cieplna), gdzie czynnik grzewczy nie przepływa bezpośrednio przez kolektor, a odbiór ciepła następuje jedynie w głowicy urządzenia. Ten typ kolektora składa się z kilku do kilkudziesięciu rur szklanych o wysokiej próżni wewnątrz. W każdą rurę próżniową wbudowany jest absorber z zamocowaną rurką, substancja znajdująca się w niej już przy +30oC zostaje doprowadzona do wrzenia, skrapla się w umieszczonym na końcu parownika skraplaczu, ogrzewa go i dzięki zakotwiczeniu w magistrali zbiorczej przekazuje ciepło przepływającemu przez nią czynnikowi roboczemu. Próżnia gwarantuje minimalne straty ciepła do otoczenia, co umożliwia prace kolektora przez cały rok, nawet podczas ujemnych temperatur w okresie zimowym.

Technologia i materiały użyte w nowoczesnych kolektorach „heat pipe” pozwalają na ich błyskawiczny rozruch oraz umożliwiają uzyskanie dużych wartości mocy urządzeń. Uzysk energetyczny z jednego metra kwadratowego kolektora może być nawet trzykrotnie większy niż uzysk z tej samej powierzchni w kolektorze płaskim. Ostatecznie oznacza to, że do ogrzania tej samej ilości wody potrzebujemy dużo mniejszej ilości kolektorów.

Kolejną zaletą tego typu urządzeń jest możliwość pozyskiwania energii rozproszonej przez co kolektor spełnia swoje funkcje nawet podczas dni pochmurnych, gdy na zewnątrz panują temperatury dodatnie. W przypadku tej technologii został zmniejszony problem przegrzewania się instalacji. Czynnik grzewczy przepływa jedynie w głowicy kolektora, oznacza to narażenie jego w niewielkiej ilości na zbyt wysoką temperaturę. W systemie tym nie ma konieczności zakrywania powierzchni kolektora podczas nieobecności i braku odbioru energii.

Rozwiązania zastosowane w kolektorach „heat pipe” gwarantują wysoka niezawodność eksploatacyjną nawet w długich okresach stagnacji instalacji i podczas wysokiego nasłonecznienia, co przekłada się bezpośrednio na wysokie bezpieczeństwo całej pracy układu. Kolektory te korzystają z najnowszych rozwiązań techniki solarnej, charakteryzują się najwyższą sprawnością optyczną i najwyższymi rocznymi uzyskami energetycznymi.

---

http://remontstarejchaty.blogspot.com/

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Kiedy warto decydować się na odkurzacz centralny?

Kiedy warto decydować się na odkurzacz centralny?

Autor: Ecotechnika

Budowa domu należy do jednej z droższych i bardziej odpowiedzialnych decyzji w naszym życiu. W artykule opisujemy zalety jednych z udogodnień znajdujących się w domach, jakimi się systemy centralnego odkurzania.

Nie powinno to dziwić, przecież na stałe łączymy się z danym miejscem, od którego już będziemy uzależnieni. Jest to jednak, rzecz jasna, zaleta. Każdy chce mieć swoje własne cztery ściany, by czuć się pewnie i bezpiecznie.

Decydując się na budowę domu, poza samym projektem, już na początku musimy zdecydować się na to, czy będą się tam znajdować poszczególne elementy. Jednym z takich elementów są na przykład odkurzacze centralne. To właśnie już podczas jego budowy powinniśmy zdecydować, czy chcemy korzystać z tego udogodnienia. Montaż systemu centralnego odkurzania w późniejszym czasie będzie znacznie utrudniony, jeśli nie niemożliwy.

W jakim domu sprawdzi się taki system centralnego odkurzania? Przede wszystkim w wielopoziomowych oraz takich z dużym metrażem. Doskonale spiszą się również w hotelach i w zakładach przemysłowych. Dzięki takiemu systemowi można znacznie ułatwić codzienne sprzątanie. Poniżej przedstawię zasady działania takiego odkurzacza.

Odkurzacze centralne składają się z głównej jednostki ssącej, która najczęściej jest montowana w piwnicach, z instalacji rurowej wewnątrz budynku, a także z poszczególnych gniazd ssących różnego rodzaju i typu znajdujących się w ścianach lub w podłogach na wszystkich poziomach w najbardziej dogodnych miejscach. Odkurzacz taki działa wtedy, gdy do gniazda ssącego podłączy się rurę lub dodatkowo wciśnie przycisk na rączce (w zależności od wyboru opcji). Tego typu sprzęt jest znacznie silniejszy, niż standardowy, klasyczny odkurzacz. Dodatkowo, działa ciszej niż jego „samodzielne” odpowiedniki. Są też bardziej ekologiczne i nie wydmuchują do pokoi alergenów i innych szkodliwych bakterii.

Odkurzacze centralne mają też wady. Ich minusem jest dość wysoka cena początkowa wymagająca inwestycji, która zwraca się dopiero po pewnym czasie. Do ich wad należy również konieczność regularnej konserwacji.

---

Więcej informacji na temat zalet odkurzaczy centralnych

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Przyłącze energetyczne

Przyłącze energetyczne

Autor: K. Niegolewski

Mówiąc o przyłączach zwykle ma się na myśli: przyłącze gazowe, przyłącze elektryczne, przyłącze wodociągowe i kanalizacyjne. Podejmując czynności w celu realizacji poszczególnych przyłączy możemy sami załatwiać niezbędne formalności lub zlecić to firmom, które będą je wykonywały.

Początek drogi do podłączenia domu do źródła energii elektrycznej rozpoczyna się od złożenia wniosku o wydania warunków przyłączenia do sieci. Przez warunki przyłączenia należy rozumieć zakres prac projektowo-wykonawczych niezbędnych do przyłączenia wnioskowanego obiektu.

We wnioski należy określić:

- przewidywane zapotrzebowanie mocy,

- orientacyjne roczne zużycie energii,

- spodziewany termin rozpoczęcia jej poboru.

Do wniosku należy dołączyć:

1. Dokument potwierdzający własność działki,

2. Plan zabudowy na mapie lub szkic określający usytuowanie budynku względem istniejących sieci elektroenergetycznych i względem sąsiadów.

Warunki zostaną wydane wciągu 14 dni i będą zawierały następujące informacje:

a) sposób zasilania – z sieci napowietrznej czy kablowej,

b) miejsce przyłączenia do sieci elektroenergetycznej,

c) miejsce zainstalowania licznika i zabezpieczenia głównego,

d) wymagane uzgodnienia z rejonowym zakładem energetycznym.

Wydane warunki ważne są przez 2 lata. Wydane warunki realizowane są po podpisaniu umowy o przyłączenie. Określa ona obowiązki obu stron.

Aby określić moc przyłączeniową musimy oszacować, jakie urządzenia mogą być włączone jednocześnie. Mieszkania z licznikiem 1-fazowym mogą mieć moc przyłączeniową do 5 kW. Domy jednorodzinne licznikiem 3-fazowym minimalna moc przyłączeniowa 25 kW.

Roczne zużycie prądu dla domu bez ogrzewania elektrycznego, przepływowego ogrzewacza wody i bez kuchni elektrycznej 3500 kWh. Natomiast domek o powierzchni do 150 m2, z ogrzewaniem akumulacyjnym, przepływowym ogrzewaczem wody oraz kuchnią elektryczną zużywa rocznie ok. 25000 kWh.

Dalsze czynności są uzależnione od rodzaju przyłącza. W przypadku przyłącza napowietrznego po uzyskaniu warunków przyłączenia wykonuje się przyłącze. Natomiast w przypadku przyłącza kablowego niezbędne jest wykonanie dokumentacji technicznej przyłącza. Możemy to zlecić uprawnionemu elektrykowi, za stosowną opłatą. Dokumentacja musi określać rodzaj przyłącza, miejsce usytuowania złącza, licznika i wymaganych zabezpieczeń oraz projekt instalacji doprowadzającej prąd do domu lub na teren budowy. Przyłącze musi zostać naniesione na mapę geodezyjną działki. Po wykonaniu projektu należy uzyskać potwierdzenie prawidłowego, bezkolizyjnego prowadzenia instalacji w Zakładzie Uzgodnień Dokumentacji.

Przyłącze elektryczne to nic innego jak linia będąca odgałęzieniem w sieci rozdzielczej zasilająca bezpośrednio instalację odbiorcy. Przyłączenie polega na połączeniu miejsca przyłączenia z miejscem dostarczenia energii.

Uwaga!!! Cały proces wykonania przyłącza elektrycznego możemy powierzyć rejonowemu zakładowi elektrycznemu

Wykonanie przyłącza wiąże się z poniesieniem opłaty za przyłączenie. Często opłata dzielona jest na dwie transze. Pierwsza płatna przy ustalenia warunków przyłączenia, a druga po wykonaniu przyłącza.

Najczęściej stosowanym rozwiązaniem jest umieszczenie w granicy działki złącza kablowo-pomiarowego. Jest to skrzynka, w której zamontowany licznik energii elektrycznej oraz zabezpieczenie główne (korki).

Po wykonaniu całej instalacji można wystąpić do zakładu elektrycznego o podłączenie instalacji do sieci energetycznej oraz podpisujemy umowę oświadczeniu usług dystrybucji. Do wniosku dołącza się oświadczenie uprawnionego elektryka o wykonaniu instalacji odbiorczej.

---

K. Niegolewski

http://domwbudowie.blogspot.com/

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Jak wybierać farby do domu?

Jak wybierać farby do domu?

Autor: Tomasz Galicki

Wiosna to idealny czas na wprowadzanie w życie zaplanowanych zmian. Jest to okres, w którym chętnie podejmujemy decyzje dotyczące domowych remontów czy delikatnych zmian kosmetycznych.

Wiele osób zatrudnia w tym celu fachowców. Są jednak czynności, które jeżeli tylko mamy odrobinę chęci możemy wykonać samodzielnie. Do jednej z nich z pewnością należy malowanie. Nie jest to czynność łatwa, lecz przy odrobinie wiedzy i zdolności manualnych nie powinniśmy mieć kłopotów z pomalowaniem mieszkania a wręcz możemy czerpać z tego przyjemność.

Kiedy przystępujemy do malowania domu lub mieszkania bardzo często nie zastanawiamy się nad rodzajem farby do wnętrz lecz jej kolorem. Niejednokrotnie miałem okazję widzieć, że klienci sklepów z farbami nie kierują się przeznaczeniem farby lecz jej barwą. Pamiętajmy by wybierając farbę do wnętrza zwrócić uwagę na fakt czy nadaje się ona do pomieszczenia, w którym chcemy ją zastosować, czy jest ona odporna na zmywanie i jaki to jest rodzaj produktu. Obecnie dostępne farby możemy podzielić w prosty sposób na akrylowe i lateksowe. Farby akrylowe jest to podstawowy rodzaj farb emulsyjnych- doskonale nadają się do malowania sufitów i powierzchni, co do których zachodzi małe prawdopodobieństwo zabrudzenia. Farby lateksowe ze względu na wysoką zawartość żywicy akrylowej- nadają się do pomieszczeń, w których zachodzi potrzeba zmywania ścian np. pokój dziecka, przedpokój, korytarz itp. Jeżeli chcemy pomalować pomieszczenia wilgotne takie jak: kuchnia czy łazienka pamiętajmy by wybierać farby do kuchni lub łazienki. Są to zwykle wyodrębnione kolekcje, wzbogacone w środki przeciwgrzybiczne by zapewnić powłoce dłuższą żywotność i świeży wygląd.

Natomiast wracając do kwestii barwy warto jeszcze wspomnieć, że kolory wymalowań na opakowaniu lub wystawie, mogą znacząco różnić się od pomalowanej tą samą farbą ściany w naszym domu. Powodów może być kilka. Po pierwsze, w sklepach przeważnie dominuje oświetlenie jarzeniowe, które rozjaśnia kolory. Warto jest więc wziąć ten aspekt pod uwagę. Po drugie, kolory wymalowane na niewielkiej powierzchni wydają się być jaśniejsze. Kiedy więc pomalujemy danym kolorem całą ścianę może okazać się, że nie o taki kolor nam chodziło. Warto jest więc robić próby koloru już w domu, przy naturalnym świetle. Niektórzy producenci farb wypuszczają na rynek niewielkie testery dzięki, którym jesteśmy w stanie sprawdzić kolor w domu przed zakupem właściwego opakowania. Jeżeli więc nie mamy pewności czy kolor będzie odpowiedni warto zakupić taki tester koloru.

---

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Co należy wiedzieć o malowaniu?

Co należy wiedzieć o malowaniu?

Autor: Tomasz Galicki

Malowanie jest jedną z czynności remontowych, które, przy odrobinie wiedzy w tym zakresie i szczypcie zdolności manualnych możemy wykonać sami.

Pisałem już w jaki sposób wybierać farby i czym się kierować podczas dokonywania takiego wyboru, natomiast dzisiaj chciałbym przedstawić kilka wytycznych związanych z samym malowaniem wnętrz. Jest kilka czynników, które będą miały wpływ na sukces naszego przedsięwzięcia i o nich właśnie chciałbym szerzej opowiedzieć.

Pierwszą czynnością jaką powinniśmy wykonać zanim weźmiemy się za malowanie jest odpowiednie przygotowanie pomieszczenia. Ponieważ podczas malowania niektóre przedmioty mogą ulec zniszczeniu powinniśmy je wynieść lub zabezpieczyć. Warto jest poświęcić trochę sił i czasu na wyniesienie zbędnych przedmiotów, gdyż oprócz ryzyka zniszczenia będą one nam po prostu przeszkadzały. Podczas malowania będziemy potrzebowali „pola manewru” warto jest więc pomyśleć o tym już teraz. Usuńmy wszystko co może nam ograniczać dostęp do ściany. Ramki włączników światła i kontaktów możemy odkręcić lub zabezpieczyć przy pomocy taśmy malarskiej- podobnie jak inne elementy, których nie chcemy zabrudzić. Większe przedmioty przykrywamy przy pomocy folii lub tektury malarskiej.

Kiedy mamy za sobą przygotowanie pomieszczenie możemy zabrać się za bardzo ważną rzecz jaką jest odpowiednie przygotowanie ściany. Jeżeli ściana jest pomalowana i chcemy ją tylko przemalować powinniśmy umyć ją i odtłuścić używając w tym celu mydła malarskiego. Pomalowanej ściany nie gruntujemy. Gruntu używamy wówczas, gdy mamy do czynienia z powierzchnią niespójną- sypką (świeże tynki, gładzie, szpachlówki do ubytków). Jeżeli przejedziemy ręką po ścianie i na dłoni zostanie nam pył ze ściany jest to znak, że należy ścianę zagruntować. Zwykle używa się gruntu zalecanego pod dane farby ścienne. Jeżeli używamy farb Duluxa, powinniśmy wyposażyć się w grunt dedykowany dla tego produktu. Pamiętajmy jednak by grunt rozcieńczać jeżeli takie jest zalecenie na opakowaniu. Jeżeli nie postąpimy w ten sposób efekt wcale nie będzie lepszy- jak wielu osobom się wydaje. Nie rozcieńczamy także gruntu w farbie- jak zalecają malarze z minionej epoki. Grunty rozcieńcza się wodą. Od przygotowania ściany do malowania będzie zależeć sukces naszego przedsięwzięcia. Nie warto jest więc bagatelizować powyższych wskazówek.

Kiedy mamy przygotowane ściany do malowania, warto się jeszcze zastanowić w jaki sposób odciąć sufit od ściany. Przyjętym standardem jest zostawianie białego paska odcinającego. Jest to metoda dobra w szczególności jeżeli nie mamy pewności co do równości ścian. Niektórzy jednak domalowują ścianę do samego narożnika- jeżeli mamy taką wizję, również nic nie stoi na przeszkodzie by tak zrobić. Jeżeli chcemy jednak odciąć ścianę zostawiając pasek, możemy wykonać go przy użyciu taśmy odcinającej lub specjalnego wałka odcinającego.

Teraz możemy przystąpić do malowania właściwego. Pamiętajmy by malować powierzchnię całej ściany nie przerywając czynności. Jeżeli przerwiemy malowanie w połowie ściany wówczas zacznie ona podsychać i przy wznowieniu malowania będzie się odklejać. Koniecznie należy malować całe powierzchnie. Ponadto ogólnie przyjętą zasadą malarską jest malowanie ścian w kierunku od okna do drzwi. Ma to związek z powstawaniem smug podczas malowania. Maluje się przeważnie dwie warstwy. Drugą warstwę farby nakładamy po całkowitym wyschnięciu pierwszej.

---

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Kierownik budowy

Kierownik budowy

Autor: K. Niegolewski

Jakie kompetencje ma kierownik budowy? Czy musimy go zatrudnić? Dlaczego jego udział w inwestycji ma tak duże znaczenie? Oto pytania, które zadaje sobie każdy kto staje przed życiowym wyzwaniem - budową domu!

Zgodnie z ustawą z 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89, poz. 414 ze zmianami) uczestnikami procesu budowlanego są:

- inwestor,

- inspektor nadzoru inwestorskiego,

- projektant,

- kierownik budowy lub kierownik robót.

Kierownikiem budowy może być wyłącznie osoba posiadająca uprawnienia budowlane (uprawnienia do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie).

Kierownik budowy ma obowiązek, przed rozpoczęciem budowy, sporządzić plan bezpieczeństwa i ochrony zdrowia.

Do obowiązków kierownika należy:

1. Protokolarne przejęcie od inwestora i odpowiednie zabezpieczenie terenu budowy wraz ze znajdującymi się na nim obiektami budowlanymi,

2. Prowadzenie dokumentacji budowy,

3. Zapewnienie geodezyjnego wytyczenia obiektu oraz zorganizowanie budowy i kierowanie budową obiektu budowlanego w sposób zgodny z projektem i pozwoleniem na budowę, przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, oraz przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy,

4. Koordynowanie realizacji zadań zapobiegających zagrożeniom bezpieczeństwa i ochrony zdrowia,

5. Koordynowanie działań zapewniających przestrzeganie podczas wykonywania robót budowlanych zasad bezpieczeństwa i ochrony zdrowia zawartych w przepisach,

6. Podejmowanie niezbędnych działań uniemożliwiających wstęp na budowę osobom nieupoważnionym,

7. Wstrzymanie robót budowlanych w przypadku stwierdzenia możliwości powstania zagrożenia oraz bezzwłoczne zawiadomienie o tym właściwego organu,

8. Zawiadomienie inwestora o wpisie do dziennika budowy dotyczącym wstrzymania robót budowlanych z powodu wykonywania ich niezgodnie z projektem,

9. Realizacja zaleceń wpisanych do dziennika budowy,

10. Zgłaszanie inwestorowi do sprawdzenia lub odbioru wykonanych robót ulegających zakryciu bądź zanikających oraz zapewnienie dokonania wymaganych przepisami lub ustalonych w umowie prób i sprawdzeń instalacji, urządzeń technicznych i przewodów kominowych przed zgłoszeniem obiektu budowlanego do odbioru,

11. Przygotowanie dokumentacji podwykonawczej obiektu budowlanego,

12. Zgłoszenie obiektu budowlanego do odbioru odpowiednim wpisem do dziennika budowy oraz uczestniczenie w czynnościach odbioru i zapewnienie usunięcia stwierdzonych wad, a także przekazanie inwestorowi oświadczenia.

Do kompetencji kierownika budowy należy:

1. Występowanie do inwestora o zmiany w rozwiązaniach projektowych, jeżeli są one uzasadnione koniecznością zwiększenia bezpieczeństwa realizacji robót budowlanych lub usprawnienia procesu budowy,

2. Ustosunkowanie się w dzienniku budowy do zaleceń w nim zawartych.

Zlecając wykonanie obiektu firmie budowlanej możemy zaakceptować jej kierownika budowy. Wówczas w naszym interesie jest zatrudnić inspektora nadzoru inwestorskiego

---

K. Niegolewski

http://domwbudowie.blogspot.com/

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Dobór osadnika w przydomowych oczyszczalniach ścieków

Dobór osadnika w przydomowych oczyszczalniach ścieków

Autorem artykułu jest mmagd

Każdy rodzaj przydomowych oczyszczalni ścieków wymaga zastosowania odpowiedniego osadnika, którego głównym zadaniem jest przetrzymywanie ścieków i uzyskanie wymaganego (poprzez prawo) stopnia oczyszczania ścieków.

Zanim dojdzie do podczyszczania ścieków musi upłynąć trochę czasu. W większości przypadków czas ten wynosi około od 2 do 3 dni i zależy w dużej mierze od objętości osadnika i ilości dostarczanych ścieków.

W celu obliczenia właściwej pojemności osadnika gnilnego należy posłużyć się następującym wzorem:

V=RLM x L x T

gdzie:

V - jest minimalną objętością dobieranego osadnika. Najczęściej określana w dm3 lub m3

L - określa ilość odprowadzanych ścieków przez jedną osobę. Najczęściej przyjmuje się wartości od 130 do 150 dm3 na dobę.

T - jest to zakładany czas przetrzymywania ścieków w osadniku gnilnym. Najczęściej są to trzy doby.

W celu zwiększenia skuteczności działania całej oczyszczalni, producenci sugerują zastosowanie osadników zbudowanych z dwóch lub nawet trzech komór. Na czym polega różnica pomiędzy jednokomorowymi a trzykomorowymi osadnikami? Odpowiedź na to pytanie jest bardzo prosta, bowiem im zastosuje się dłuższą drogę dla przepływu ścieków, tym osiągnie się wyższy stopień redukcji zanieczyszczeń. Podobny efekt można uzyskać podłączając ze sobą dwa bądź więcej mniejszych objętościowo osadników.

Zastosowanie dwu i trzykomorowych osadników nie zawsze jest takie opłacalne. W małych gospodarstwach domowych wystarczy zastosować osadniki jednokomorowe. Oczywiście pod warunkiem, że osadnik jest odpowiednio dobrany i zaopatrzony w kosz filtracyjny(zabezpiecza kolejne elementy całego układu przydomowej oczyszczalni ścieków).

Następną dosyć istotną kwestią związaną z doborem osadników jest tak zwana objętość czynna. Jest to ilość ścieków, jaką jest w stanie pomieścić osadnik o deklarowanej pojemności. Objętość czynna stanowi na ogół 2/3 objętości całego osadnika(osadnik+kożuch). Pozostała część (1/3) stanowi objętość powietrzna, czyli rezerwa pozostawiona na rzecz waha związanych ze zmianą objętości ścieków, ciśnieniem, zmianami atmosferycznymi itd.

Przy zakupie osadnika wykorzystywanego w instalacjach takich jak przydomowe oczyszczalnie ścieków należy uważać na podawane przez producentów parametry. Część producentów podaje wielkość całkowitą a nie czynną, co w przyszłości może mieć negatywne konsekwencje, dlatego też należy odpowiednio zweryfikować wielkości.

Poniżej przykładowe, najczęściej spotykane wielkości osadników, dostępnych na polskim rynku:

7m3 ; 5m3 ; 4,5m3 ; 4m3 ; 3m3 ; 2,5m3 ; 2,3m3 ; 2m3 ; 1m3

Ogólne zasady doboru i montażu osadnika:

1. Przy montażu osadników o różnych wielkościach, większy należy montować jako pierwszy.

2. Osadniki należy ze sobą łączyć tylko szeregowo.

3. Osadnik powinien być zamontowany jak najbliżej domu, powyżej 10 m istnieje ryzyko wychładzania się ścieków, w rezultacie dochodzi do odkładania się tłuszczu na ściankach rur, efektem tego mogą być nieprzyjemne zapachy, oraz zmniejszenie ogólnej efektywności działania oczyszczalni.

4. Należy zwracać uwagę, jaką wielkość osadnika podaje producent - czy jest wielkość całkowita czy czynna.

5. W przypadku tanich i małych osadników należy zwrócić uwagę, czy w zestawie znajduje się kosz filtracyjny.

--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jak odprowadzić ścieki z instalacji z domowego gospodarstwa?

Jak odprowadzić ścieki z instalacji z domowego gospodarstwa?

Autorem artykułu jest Wiola

Większość mieszkańców naszego kraju ma już dostęp do ogólnej kanalizacji w swoim mieście czy na wsi. Jest to ogromną wygodą. Ale niestety nie wszyscy...

Nie każdy ma dom na terenie, gdzie jest system kanalizacji miejskiej. Spora część właścicieli domów musi na własną rękę postarać się o właściwe odprowadzenie ścieków. Najpopularniejszą metodą jest zamontowanie szczelnego zbiornika - szamba.

Wydaje się to dosyć prostym rozwiązaniem, ale i w tej dziedzinie mamy kilka opcji do wyboru. Możemy zakupić gotowy zbiornik bezodpływowy betonowy albo z tworzyw sztucznych albo zamontować szambo z kręgów betonowych.

Bez względu na decyzje musimy pamiętać o kilku szczegółach. Jeżeli zbiornik bezodpływowy nie przekracza pojemności 10m³, to w przepadku domków jednorodzinnych może się znajdować w odległości nie mniejszej niż 15 metrów od studni, 5 metrów od okien i drzwi pomieszczeń mieszkalnych, 2 metrów od granicy działki. Szamba nie można budować w obniżeniach terenu, ponieważ grozi to zalaniem zbiornika.

Istotne jest też właściwe obliczenie potrzebnej nam pojemności szamba, żeby często nie opróżniać szamba.

Jeśli chodzi o szambo wykonane z kręgów to buduje się je coraz rzadziej. Powodem może być problem z zachowaniem szczelności takiego zbiornika. Ale zaletą jest łatwa dostępność i montaż kręgów betonowych.

Wadą montażu zbiornika gotowego jest fakt, że do jego zamontowania potrzebny jest dźwig. Jednak taki zbiornik ma dużą wytrzymałość na obciążenia zewnętrzne i dużą szczelność. Zbiorniki z tworzyw sztucznych dodatkowo trzeba odpowiedniego zakotwienia w gruncie, ponieważ mogą zostać wypchnięte.

---

Hydraulika Lublin - instalacje kanalizacyjne

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Najczęstsze problemy z automatami do bram

Najczęstsze problemy z automatami do bram

Autorem artykułu jest mmagd

Planując zakup automatu do bramy poświęcamy na jego wybór bardzo dużo czasu. Staramy się dobrać idealny model. Mierzymy skrzydła, ważymy je, sprawdzamy, które z automatów nie mogą być zamontowane przy naszej bramie... A gdy dochodzi już do montażu, zaczynają się problemy.

Mimo że producenci najczęściej polecają fachowca, który odpowiednio zamontuje bramę, wiele osób lekceważy te informacje i zaczyna montować na własną rękę. W 99% to jest przyczyną wszelkich problemów ze sprawnym działaniem sprzętu, a nawet jego całkowitym uszkodzeniem. Takimi podstawowymi montażowymi problemami są:

- źle zamontowany automat (pomijanie pewnych punktów w instrukcji, zmienianie założonych wymiarów, słabo zamocowany do podłoża siłownik, itd.),

- nieodpowiednie zasilanie (zbyt duże lub za małe napięcie),

- źle podłączona ochrona,

- brak lub źle podłączone zabezpieczenie zasilanie (zasilanie powinno być zabezpieczone wyłącznikiem różnicowo-prądowym, o którym często nie pisze się w instrukcjach i co za tym idzie, wielu laików o tym nie wie),

- zły dobór automatyki do bramy (do określonej wagi bramy zaleca się dodanie od 200 do 300 kilogramów ze względów na zmieniające się warunki atmosferyczne. Deszcz, śnieg, mróz dodatkowo obciąża bramę i także trzeba to uwzględnić. W przeciwnym wypadku narazimy się na złe działanie lub brak działania automatu. Czyli, jeśli posiadamy bramę o wadze 200 kilogramów należy zakupić siłownik do bram 500 kilogramowych).

Podsumowując, należy bez zastanowienia skorzystać z usług fachowca. Dzięki temu zaoszczędzimy masę czasu, nerwów, pieniędzy i będziemy mogli cieszyć się sprawnie zamontowanym automatem. Dobrze zamontowane automaty do bram, nie zawiodą was. Będą przez długie lata służyć, wymagając przy tym zaledwie oliwienia i wymiany baterii w pilocie.

--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Green Deal, czyli projekt nie do końca przemyślany

Green Deal, czyli projekt nie do końca przemyślany

Autorem artykułu jest Ulryk Wilk

W ramach programu Zielonej Umowy rząd brytyjskiego premiera Camerona chce zmodernizować 14 milionów domów, tak żeby były efektywnie energetyczne. Eksperci twierdzą jednak, że to niemożliwe.

Świadectwa energetyczne? To przeszłość. Przyszłość to jeszcze więcej inwestycji w docieplenie i uszczelnienie domów. Tak przynajmniej twierdzą Brytyjczycy, a zwłaszcza minister ds. klimatu Greg Barker. Plan, nazwany Zieloną umową (Green Deal) zakłada inwestycje w 14 milionach ze wszystkich 27 milionów brytyjskich domów. Jeśli wszystko pójdzie z planem, w wyniku tej akcji pojawi się nawet ćwierć miliona miejsc pracy.

Plany brytyjskiego rządu wpisują się w ogólnoeuropejską tendencję mającą na celu ograniczenie zużycia energii przez gospodarstwa domowe. Specjalne audyty, świadectwa energetyczne i inne rozwiązania, które mają za cel uatrakcyjnić mieszkania i domy efektywne energetycznie to dopiero pierwszy krok. Kolejnym jest masowa zmiana, w wyniku której nie tylko wybrane, ale niemal wszystkie obiekty będą energooszczędne.

W przypadku Wielkiej Brytanii rzecz ma szczególne znaczenie. Ze względu na uwolnienie i deregulację rynku energii elektrycznej (a ta jest głównym źródłem ciepła w tamtejszych domach) ceny ogrzewania poszły nawet o sto procent w górę. Coraz więcej Brytyjczyków boryka się z problemami zbyt zimnych mieszkań w miesiącach zimowych. Coraz więcej jest też przypadków tzw. zimowej śmierci, czyli zgonów wywołanych niedostatecznym ogrzaniem domu. Jak do tej pory problemów tych nie rozwiązały ani świadectwa energetyczne, ani inne zachęty proponowane przez kolejne rządy.

Obecny pomysł polega na stworzeniu ram do działania dla prywatnego biznesu. Takie podejście wpisuje się w pomysł premiera Camerona, który powtarza wciąż, że chce w Wielkiej Brytanii zbudować Wielkie Społeczeństwo, w którym rząd nie będzie odgrywał żadnej roli. Green deal zakłada więc, że firmy instalować będą w domach i mieszkaniach zarówno urządzenia jak i udoskonalenia prowadzące do ograniczenia zużycia energii i w zamian za to otrzymywać miesięczną opłatę rozłożoną nawet na 20 lat. Spłata inwestycji możliwa ma być dzięki oszczędnościom na rachunkach za ogrzewanie.

Zainteresowanie programem wyrażają największe brytyjskie sieci handlowe z Tesco na czele. Także wyspecjalizowane sieci zajmujące się sprzedażą materiałów niezbędnych przy tego rodzaju remontach wydają się być zadowolone z nowego pomysłu brytyjskiego rządu. Ma to być dla nich szansa, której nie dały im świadectwa energetyczne.

Chociaż jednak na poziomie planów Green Deal wydaje się być rozwiązaniem sensownym, to po wejściu w szczegóły przestaje się domykać. Przede wszystkim, jak donosi dziennik The Guardian cytujący badania ekologicznego think tanku E3G, sami właściciele domów nie są zainteresowani kosztownymi remontami, z których przez 20 lat nie będą odnosić żadnych korzyści.

Największym problemem wydaje się być założenie, w myśl którego spłata inwestycji obciążona będzie rynkowymi stopami procentowymi powiększonymi o marże dla instytucji finansowych. To oznacza roczne oprocentowanie sięgające 8 proc. Niemcy, które z sukcesem wprowadzają takie rozwiązania, stosują znacznie niższe oprocentowanie (wynikające z dofinansowania przez rząd), które nie przekracza 2,65 proc. rocznie.

Z szacunków ekspertów wynika, że roczne dofinansowanie dla tego projektu powinno sięgnąć co najmniej 4 miliardów funtów. Tymczasem rząd premiera Camerona przewiduje jedynie 1 miliard. Bez tych pieniędzy całe przedsięwzięcie spali na panewce. Podobnie, jak świadectwa energetyczne w Polsce.

Także skala całego projektu wydaje się przesadzona. Eksperci E3G szacują, że osiągnięcie liczby 14 milionów wyremontowanych domów do 2020 roku oznacza przeprowadzenie 1,7 mln remontów każdego roku. Czyli 4,8 tys. dziennie. Takie wyniki wydają się być nie do osiągnięcia, chociażby ze względów organizacyjnych. W tym miejscu warto przywołać przykład Niemiec, gdzie remontów tego typu przeprowadzanych jest jedynie około 100 tys.

Jeśli przewidywania brytyjskiego rządu się sprawdzą, będziemy świadkami rewolucji energetycznej. Jeśli jednak okaże się, że rację mają eksperci organizacji ekologicznych, będziemy świadkami kolejnej porażki. Takiej, jakiej doznały świadectwa energetyczne. Jej wynikiem nie będą jednak złe założenia (zwiększenie efektywności energetycznej jest koniecznością), ale błędnie skonstruowane programy.

---

czasem piszę...

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Pozwolenie na budowę

Pozwolenie na budowę.

Autorem artykułu jest K. Niegolewski

Posiadając decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub, jeżeli istnieje na wskazanym terenie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, inwestor występuje o uzyskanie pozwolenia na budowę.

Pozwolenie wydawane jest w formie decyzji administracyjnej w oparciu o ustawę z 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 roku Nr 156, poz. 1118 ze zmianami).

Ustawa ta określa, jakie obiekty nie wymagają pozwolenia na budowę, jakie prace wymagają pozwolenia na budowę oraz jakie wymagają wyłącznie zgłoszenia.

Pozwolenie na budowę może być wydane po uprzednim:

1) przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów;

3) wyrażeniu zgody przez ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej ? w przypadku budowy gazociągów o zasięgu krajowym lub, jeżeli budowa ta wynika z umów międzynarodowych.

Pozwolenie wydawane jest temu, kto wystąpił z wnioskiem o jej wydanie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i złożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę należy dołączyć (art. 33 ust. 2 wyżej wskazanej ustawy):

1) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000;

2) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

4) w przypadku obiektów zakładów górniczych oraz obiektów usytuowanych na terenach zamkniętych i terenach, o których mowa w art. 82 ust. 3 pkt 1, postanowienie o uzgodnieniu z organem administracji architektoniczno-budowlanej, o którym mowa w art. 82 ust. 2, projektowanych rozwiązań w zakresie:

a) linii zabudowy oraz elewacji obiektów budowlanych projektowanych od strony dróg, ulic, placów i innych miejsc publicznych,

b) przebiegu i charakterystyki technicznej dróg, linii komunikacyjnych oraz sieci uzbrojenia terenu, wyprowadzonych poza granice terenu zamkniętego, portów morskich i przystani morskich, a także podłączeń tych obiektów do sieci użytku publicznego;

5) w przypadku obiektów handlowych zezwolenie, o którym mowa w art. 3 ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych (Dz. U. Nr 127, poz. 880)7).

Organ rozpatrujący wniosek może żądać dostarczenia innych dokumentów, jeżeli wynika to z przepisów szczególnych. Właśnie ten punkt jest problematyczny, gdyż pracownicy urzędów często w oparciu o ten zapis mnożą problemy i wymyślają. Trzeba wówczas bacznie przyjrzeć się przepisom, na które się powołują.

Ważne!!!

W razie spełnienia wszystkich wymagań organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 wyżej wskazanej ustawy).

Decyzja o pozwoleniu na budowę powinna być wydana w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów określonych przepisami do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organy. W przypadku przekroczenia terminu organ wyższego stopnia wymierza organowi właściwemu karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki (w drodze postanowienia).

Decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie została rozpoczęta prze upływem 3 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna lub, gdy budowa została przerwana dłuższy niż 3 lat.

---

K. Niegolewski

http://domwbudowie.blogspot.com/

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Warunki zabudowy

Warunki zabudowy

Autorem artykułu jest K. Niegolewski

Jeżeli nabyliście działkę, która nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (mpzp) to wasze starania o budowę wymarzonego domu będą wydłużone w czasie.

Decyzje te wydawane są w oparciu o ustawę z 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 roku Nr 80, poz. 717 ze zmianami).

Z wnioskiem o wydanie takiej decyzji może wystąpić każdy i nie jest wymagana, aby wnioskodawca posiadał praw do nieruchomości. Wydana decyzja nie daje żadnych praw do terenu i nie narusza prawa własności. Często potencjalny inwestor występuje o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, aby wiedzieć czy potencjalna inwestycja będzie możliwa.

Decyzja ta jest instrumentem planowania przestrzennego. Określa takie elementy jak wysokość budynku, jego kształt czy odległości od granicy itd.

Decyzja jest wydawana przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta.

Przepisy nie określają czasu, w jakim powinna zostać wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W toku prowadzonego przez organ postępowania przeprowadzany jest szereg czynności dość czasochłonnych (np. analiza urbanistyczna). Jednak można przyjąć, że skoro przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie określają terminu, w jakim decyzja ma być wydana, to należałoby ją wydać w terminie wynikającym z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu może zostać zawieszone na okres 12 miesięcy. Zawieszanie może nastąpić, jeżeli trwają prace nad mpzp. Postępowanie zostanie podjęte, jeżeli w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo, jeżeli w okresie 12 miesięcy nie uchwalono planu miejscowego lub jego zmiany.

Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zostanie wydana, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące warunki:

1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;

2) teren ma dostęp do drogi publicznej;

3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;

4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne;

5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.

---

K. Niegolewski

http://domwbudowie.blogspot.com/

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Zgłoszenie zamiast pozwolenia na budowę

Zgłoszenie zamiast pozwolenia na budowę

Autorem artykułu jest K. Niegolewski

Nie wszystkie inwestycje polegające na budowie obiektów albo wykonaniu prac budowlanych wymagają uzyskania pozwolenia na budowę. W niektórych przypadkach wystarczy zgłoszenie do właściwego organu.

Oznacza to, że w danym przypadku należy do właściwego organu wysłać zgłoszenie o zamiarze wykonania określonego obiektu lub prac..

W zgłoszeniu należy określić:

- rodzaj, zakres i sposób wykonania robót budowlanych,

- termin ich rozpoczęcia.

Do zgłoszenia należy dołączyć:

a) oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomości na cele budowlane,

b) szkice lub rysunki (jeżeli jest to potrzebne),

c) pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami,

d) projekt zagospodarowania działki lub terenu wraz z opisem technicznym instalacji - wykonany przez projektanta posiadającego odpowiednie uprawnienia,

Organ może wezwać nas do uzupełnienia zgłoszenia (w drodze postanowienia) pod rygorem wniesienia sprzeciwu.

UWAGA!!! Zgłoszenie należy wnieś przed rozpoczęciem prac budowlanych.

Do prac można przystąpić po upływie 30 dni od dania doręczenia zgłoszenia, jeżeli właściwy organ nie wniesie w drodze decyzji sprzeciwu i nie później niż 2 lata od określonego w zgłoszeniu terminu rozpoczęcia prac budowlanych.

Organ wnosi sprzeciw, jeżeli:

a) zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę;

b) budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy;

c) zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje.

---

K. Niegolewski

http://domwbudowie.blogspot.com/

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Bramy garażowe - rodzaje

Bramy garażowe - rodzaje

Autorem artykułu jest mmagd

Brama garażowa pełni dwie ważne funkcje – zabezpiecza nasz dobytek przed wtargnięciem nieproszonych osób i stanowi architektoniczne dopełnienie projektu całego garażu.

Na rynku mamy klika typów bram barażowych, a producenci oferują zazwyczaj dość szerokie możliwości dostosowania wyglądu bramy do naszych upodobań.

Wyróżnia się trzy podstawowe rodzaje bram garażowych – bramy uchylne, segmentowe i rolowane. Dawniej popularne były bramy typu wrota, obecnie jednak taki model uważa się za przestarzały. Bramy garażowe typu wrota zajmują dużo miejsca i trudno jest je zautomatyzować.

Najpopularniejszym obecnie typem bram są bramy uchylne. Do ich zalet należy zaliczyć prostą konstrukcję i przystępną cenę. W niektórych sytuacjach wadą może być sposób otwierania, w trakcie którego brama wysuwa się poza obszar garażu. Jest to powód, dla którego nie zaleca się montowania tego typu bram garażowych w garażach wychodzących bezpośredni na ulicę.

W takich sytuacjach lepszym pomysłem jest montaż jednego z dwóch pozostałych typów bram garażowych – bramy segmentowej lub bramy żaluzjowej.

Bramy segmentowe w zależności od typu mogą otwierać się do góry lub na bok. Ich dodatkową zaletą jest to, że mogą być montowane w garażach z nadprożem w kształcie łuku. Bramy żaluzjowe podczas otwierania zwijają się i całkowicie chowają w specjalnej kasecie umieszczonej pod sufitem garażu.

Wszystkie nowoczesne typy bram można z łatwością zautomatyzować. Do wyboru mamy zarówno napędu dostosowane do konkretnych typów bram jak i napędy uniwersalne. Bramy garażowe żaluzjowe najczęściej domyślnie wyposażone są napędy, ponieważ ze względu na specyfikę konstrukcji trudne byłoby ich ręczne otwieranie i zamykanie.

--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Szklane balustrady – dlaczego ludzie się ich boją?

Szklane balustrady – dlaczego ludzie się ich boją?

Autorem artykułu jest Piotr Szklany

W nowoczesnej architekturze nie bez powodu wykorzystuje się elementy szklane. Dodają one nieruchomości niepowtarzalnego stylu i lekkości. Jednakże projektanci, którym zależy na estetycznym wyglądzie budynku oraz bezpieczeństwie jego użytkowania powinni mieć na uwadze kilka czynników przy wyborze rozwiązań.

W przypadku balustrad całoszklanych grubość i technologia wykonania szkła ma wielkie znaczenie, dlatego że tafla stanowi w nich konstrukcję nośną. Do wykonania takiej balustrady powinno stosować się bezpieczne szkło laminowane, czyli dwie tafle szkła hartowanego o minimalnej grubości 6 mm każda, połączone ze sobą folią PVB, całość ma wtedy 14 mm grubości.

Odpowiednio zamontowane balustrady tego typu są bardzo stabilne i bezpieczne, można je umieszczać na schodach, tarasach, a także w miejscach użyteczności publicznej.

Balustrady szklane instalowane są za pomocą mocowań ze stali nierdzewnej w sposób punktowy bądź liniowy, w zależności od preferencji inwestora. Oba te rozwiązania są bezpieczne i niezawodne.

Pochwyty mogą być mocowane punktowo z boku tafli bądź też nakładane na taflę. Krawędzie szkła są wyprofilowane w sposób zapewniający bezpieczeństwo użytkownikom, co umożliwia stosowanie balustrad bez konieczności dodawania pochwytów, w przypadku gdy chce się uzyskać efekt szczególnej lekkości.

Brak zaufania do elementów ze szkła hartowanego jest nieuzasadniony, szkło bezpieczne laminowane nawet po rozbiciu pozostaje w jednym kawałku, taką taflę można z powodzeniem zdemontować i wymienić na nową. Warto zaznaczyć, że uszkodzenie tafli wymagałoby mocnego uderzenia twardym i ciężkim przedmiotem w jej krawędź. Nie zapominajmy także, że standardowe balustrady – drewniane czy też stalowe, ulegają zniszczeniu lub korozji natomiast balustrady szklane przez dziesięciolecia spełniają swoją funkcję, zachowując swój elegancki wygląd.

Odpowiednio przemyślane i sprawdzone sposoby wykorzystania szkła hartowanego i stali nierdzewnej mogą być bardzo bezpieczne, solidne i wygodne.

---

Novaglas Mateusz Rozmus

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Domy drewniane

Domy drewniane

Autorem artykułu jest Doctor Stein

Całe życie mieszkałem w bloku, ale przyszedł czas na zmiany. Dość już spojrzeń sąsiadów, głośnej muzyki za ścianą, hałasów na klatce schodowej. Od dziś moim marzeniem jest dom drewniany.

Od dzieciństwa mieszkałem w zwykłym blokowisku. Takie mieszkanie ma z pewnością swoje zalety. Można wymienić chociażby niski czynsz, brak konieczności martwienia się remontów, czy stosunkowo niewysoki koszt zakupu takiego lokum. Niektórzy przeżywają w blokach całe życie i są szczęśliwi. Ja jednak zacząłem odczuwać potrzebę zmian. Zaczynam bowiem mieć dosyć towarzystwa sąsiadów, natrętnych spojrzeń, dymu papierosowego na klatce schodowej. Marzę o własnym domu.

Robiłem już wstępne rozeznanie i wiem, że mam dwie alternatywy. Pierwsza to klasyczny dom zbudowany z elementów betonowych, druga - dom drewniany. Od kilku lat budowanie z drewna jest coraz popularniejsze. Domy szkieletowe, zwane również kanadyjskimi, spotkać można w wielu regionach Polski. Abstrahując od dość wysokich kosztów inwestycji, późniejsze użytkowanie domów drewnianych bynajmniej nie zrujnuje naszych kieszeni. Taka inwestycja po prostu się opłaca.

Drewno to bardzo wszechstronny budulec. Popularne są zarówno domy drewniane całoroczne, jak i domki letniskowe. Zaletą konstrukcji drewnianych jest niska przepuszczalność cieplna. Dzięki temu latem w domach kanadyjskich jest wyraźnie chłodniej niż w budynkach murowanych, a zimą z kolei - cieplej. Znam osoby mieszkające w domach z bali, które w sezonie zimowym prawie w ogóle nie korzystają z centralnego ogrzewania. Wystarczy odpalić na kilka godzin kominek, żeby po całym domu rozeszło się przyjemne ciepło. No i co najważniejsze, żeby nie uciekło zbyt szybko na zewnątrz.

Jedną z moich pasji jest wędrowanie po górach. Tamtejszy krajobraz kształtują między innymi domy drewniane. Z racji odległości nieczęsto jest mi dane obserwować taki widok. Własny dom z bali byłby więc miłą namiastką górskich wspomnień. Oczywiście czymś fantastycznym są prywatne domki letniskowe drewniane, do których można by uciec od miejskiego zgiełku. Na razie jednak na to mnie nie stać. Zbuduję najpierw jeden dom drewniany, a kiedyś być może pomyślę o następnym.

--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Wybór firmy wykonawczej

Wybór firmy wykonawczej

Autorem artykułu jest Wiola T

Wiem jak ciężko jest załatwić jakiekolwiek formalności, jak trudno jest wybrać firmę budowlana, co w ogóle powinno się wiedzieć na temat budowy i od czego w ogóle zacząć, skoro zupełnie nie ma się pojęcia na ten temat.

To jaka firma będzie budowała Nasz dom jest bardzo ważne. Ale ważniejsze są uzgodnienia z dana firmą o czym inwestorzy często nie maja pojęcia, a firmy, to wykorzystują.

Trzeba zwrócić uwagę na cenę jaką dana firma proponuje za metr2 i porównać je z innymi firmami. Oczywiście, im taniej tym lepiej, ponieważ o jakości domu decydują zupełnie inne czynniki niż cena. Jeżeli budujemy dom w stanie surowym otwartym, zamkniętym lub deweloperskim, należy uzgodnić z firmą co wchodzi tak naprawdę w skład danej oferty i co jest bardzo ważne należy sporządzić umowę, która zawierać będzie wszystko to, co dana firma ma zamiar wykonać dla danego inwestora za taką, a nie inna kwotę. Różni np. deweloperzy pod pojęciem stanu deweloperskiego mogą mieć na myśli różne standardy wykończenia. Aby się nie zdziwić należy przeczytać dokładnie umowę. Jest, to bardzo ważne, ponieważ często okazuję się, że firma życzy sobie dopłaty za np. drugi komin, który jak się okazuje jest w projekcie, a firma tłumaczy się, że nie uwzględniła tego w wycenie początkowej. Żeby uniknąć takich sytuacji trzeba być na, to przygotowanym i temu zapobiec- najlepszą metodą jest zapoznanie się dokładnie z umową przed jej podpisaniem, najlepiej jak pokażemy ja komuś, kto się na tym zna.

Ważne jest również ustalenie z firmą harmonogramu prac i płatności oczywiście niepodpisany nie ma żadnej wartości, istotne jest to w momencie, gdy firma nie wywiązuje się np. z terminu zakończenia budowy, możemy się, wtedy ubiegać o obniżenia 5% (w zależności jaka kwota bądź % podany jest w umowie) ostatniej wpłaty lub zwrotu, jeśli została ona już wpłacona. Ważny jest również fakt, czy na działce znajdują się media, jeśli nie, a firma zapewnia, że nie ma, to żadnego znaczenia, ponieważ posiadają agregaty i beczki na wodę, również należy zatwierdzić, to pisemnie. Należy wszystkie uzgodnienia z firma potwierdzić umową, wiemy o tym z własnego doświadczenia, a wszelkie ustalenia ustne w razie potrzeby, nie maja żadnego znaczenia.

Jednak moim zdaniem ważniejszy niż firma wykonawcza jest kierownik budowy, ponieważ to On sprawdza całą prace jaka została wykonana przez firmę, to on prowadzi dziennik budowy, to On zatwierdza wszelkie zmiany w projekcie- jeśli mają miejsce i to On zatwierdza każdy etap budowy. Np. wylanie fundamentów to bardzo ważny etap, który ma wpływ na trwałość i wytrzymałość całej konstrukcji. Kierownik budowy musi sprawdzić czy wszystko zostało wykonane tak jak powinno i czy zgadza się wszystko z projektem, jeśli nie, musi zarządzić przerwanie budowy i nanieść poprawki , i tak do końca budowy, więc jak widać ma bardzo odpowiedzialne zadanie.

W Naszym przypadku było tak, że firma zaproponowała Nam swojego kierownika budowy za opłata- zgodziliśmy się ponieważ nie znaliśmy nikogo, a tym bardziej kogoś zaufanego, więc było Nam łatwiej zdać się zupełnie na firmę i jak się okazało - to był błąd.
Mieliśmy sporo usterek na budowie, a najważniejsza z nich to kruszenie się wylewki betonowej. Nie wiedzieliśmy co z tym zrobić. Zgłosiliśmy się do Inspektora Nadzoru Budowlanego, który sprawdził całą budowę i doszukał się jeszcze parę błędów i niezgodności z projektem, wiele się od niego nauczyliśmy i wiele dowiedzieliśmy. Byliśmy źli na Siebie, że jako inwestorzy nie posiadamy tak istotnych informacji. W każdym razie Inspektor Nadzoru zajął się Naszą sprawą w całości i teraz jest Naszym przedstawicielem, nie mamy już bezpośredniego kontaktu z firmą, co jest dla Nas dużym ułatwieniem.
Myślę, że jeśli firma zaproponuje kierownika budowy w cenie to jak najbardziej należy zgodzić się na ich propozycja, jeśli za opłatą odrzucić, a w zamian wynająć sobie inspektora nadzoru budowlanego, który dopilnuje wszystkiego w 100 %. Oczywiście jeśli przyjmiecie kierownika od firmy i tak warto jest wynająć Inspektora, który będzie sprawdzał poczynania kierownika, który współpracując z firmą, często działa na jej korzyść.

Pamiętajcie projekt dla inwestora jest jak biblia. Cała budowa musi się na nim opierać.

---

http://taktbudowa.blogspot.com

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Remont kuchni - co warto wiedzieć

Remont kuchni - co warto wiedzieć

Autorem artykułu jest Irena Zobniów

Kuchnia jest jednym z najważniejszych pomieszczeń w każdym mieszkaniu i domu. Z uwagi na funkcję, jaką spełnia, powinna być jak najbardziej funkcjonalna.
Remonty kuchni bywają zazwyczaj dość kłopotliwe, gdyż pomieszczenia te mają przeważnie dość mały metraż, a co za tym idzie, ograniczone możliwości aranżacji.

Planując remont kuchni należy zatem w pierwszej kolejności wziąć pod uwagę metraż oraz kształt naszej kuchni i do tych parametrów dopasować odpowiednie wyposażenie.

Kuchnia wąska

Jeśli w naszym mieszkaniu mamy wąską i stosunkowo długą kuchnię, najlepszym rozwiązaniem będzie ułożenie mebli wzdłuż jednej ściany. Wówczas warto zadbać o prawidłową kolejność poszczególnych modułów, dzięki czemu będziemy mogli wygodnie korzystać z ich funkcji.
W tego typu kuchni zlew powinien znajdować sie na środku, natomiast lodówka i piekarnik na krańcach układu. Przestrzeń między zlewem a końcami modułu powinna być na tyle duża, abyśmy mogli swobodnie przygotowywać posiłki.

Kuchnia dwurzędowa

Tego typu układ kuchni często jest spotykany w większych mieszkaniach oraz domach. Meble wraz z całym wyposażeniem ustawione są wzdłuż dwóch przeciwległych ścian. Rozwiązanie to jest dużo bardziej praktyczne niż układ jednorzędowy, gdyż umożliwia swobodniejsze poruszanie się między poszczególnymi modułami. Warto też ustawić zlew i kuchenkę z jednej strony, a lodówkę z drugiej.

Kuchnia o układzie L

Kuchnie tego typu są wygodne w użytkowaniu. Na dłuższej ścianie ustawia się lodówkę wraz ze zlewem, a na krótszej piekarnik. Dobrze jest pozostawić między urządzeniami trochę przestrzeni, która ułatwi poruszanie się po kuchni. Często kuchnie o układzie litery L są w bezpośrednim sąsiedztwie z jadalnią bądź salonem. Warto pomyśleć o wypełnieniu tej przestrzeni barkiem z krzesełkami, dzięki czemu zyskamy dodatkowe miejsce na wspólne posiłki z rodziną lub spotkania z ze znajomymi.

Wyspa kuchenna

Decydując się na remonty kuchni o dużych powierzchniach warto przemyśleć bardzo popularne w ostatnich latach rozwiązanie, jakim jest postawienie tzw. wyspy, którą tworzą poszczególne elementy wyposażenia, jak piekarnik, stół, czy nawet zlew. Kuchnia tego typu jest wyjątkowo praktyczna i zapewnia dużą swobodę w korzystaniu z urządzeń. Ważne jest jednak, aby z każdej strony wyspy znajdowało się wystarczająco dużo miejsca na przejście.

Oprócz powyższych układów kuchennych można jeszcze spotkać kuchnie w kształcie litery G oraz U, jednak są one dość trudne do aranżacji i wymagają precyzyjnego obliczenia wszelkich powierzchni.

Decydując się na remont kuchni warto w pierwszej kolejności zlecić zaprojektowanie jej układu profesjonalnemu architektowi wnętrz, który nie tylko pomoże przygotować ergonomiczny układ, ale również zaproponuje elegancki i modny wystrój.

Zarówno projekt, jak i wykonanie remontu kuchni możemy bez problemu zlecić przez Internet, dzięki czemu oszczędzimy mnóstwo czasu na poszukiwanie odpowiedniej ekipy remontowej w naszej okolicy.

---

Irena Zobniów

remontowanie.com.pl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jakie formalności trzeba załatwić przed budową domu?

Jakie formalności trzeba załatwić przed budową domu?

Autorem artykułu jest Wiola T

Wiem jak ciężko jest załatwiać jakiekolwiek formalności, jak trudno jest wybrać firmę budowlaną, co wogóle powinno się wiedzieć na temat budowy i od czego wogóle zacząć, skoro zupełnie nie ma się pojęcia na ten temat. Wszystko widziane okiem inwestora.

Może zacznę od tego, że warto budowę domu podzielić na etapy. Pierwszy etap, to wybór lokalizacji i kupno działki. Drugi ten dla mnie najgorszy, to wszystkie formalności, które trzeba załatwić.

Na początku trzeba wybrać się do Urzędu Gminy, w której zamierzamy się budować sprawdzić, czy przygotowany jest aktualny plan zagospodarowania przestrzennego. Jeżeli tak, to wystarczy udać się w Urzędzie Gminy do wydziału Architektury i złożyć wniosek o aktualny wypis z planu zagospodarowania przestrzennego. Jeżeli Gmina, jednak nie posiada takiego Planu, to, wtedy w tym samym dziale Architektury należy złożyć wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Musisz, jednak posiadać już wybrany projekt domu.. Następnym krokiem jest wykonanie aktualnej mapy sytuacyjno-wysokościowej, przeznaczonej do celów projektowych (w skali 1:500) no i warunki techniczne dostawy mediów:

- wody i odbioru ścieków (zakład wodociągów i kanalizacji),
- energii elektrycznej (zakład energetyczny),
- gazu (zakład gazowniczy).

My mamy piec na paliwo stałe i oczyszczalnie przydomową:-)

Znowu W Urzędzie Gminy w wydziale Geodezji i Ewidencji Gruntów, trzeba uzyskać wyciąg z mapy ewidencyjnej gruntów – zazwyczaj jest to mapa w skali 1:1000.

Pozwolenie na budowę wydaje starosta. Na 7 dni przed rozpoczęciem budowy inwestor powinien powiadomić starostę o przystąpieniu do budowy wysyłając mu wniosek informujący o rozpoczęciu budowy.

Normalnie Pozwolenie ważne jest 2 lata po tym terminie niestety wszystkie formalności trzeba załatwiać od nowa. Słyszałam jednak, że wydłużony został czas do 3 lat, ale należy, jednak się upewnić w Urzędzie Gminy lub w starostwie.

To wszystko było dla mnie tak bardzo skomplikowane i w dodatku z mężem przebywamy za granicą, więc mieliśmy również ograniczone możliwości czasowe, postanowiliśmy, więc poprosić kogoś, aby za Nas załatwił te wszystkie formalności i uzyskał dla Nas pozwolenie na budowę. To wszystko trwało dość długo, bo ok. 8-10 miesięcy, ale wiele zależny od urzędów.

W każdym razie zapłaciliśmy 500 zł pracowni projektowej i jedyne co musieliśmy zrobić, to podpisać pełnomocnictwa i dokumenty dla energetyki i wodociągów. To wszystko przez Internet. Pracownia załatwiła za Nas dosłownie wszystkie dokumenty w tym oczywiście projekt w 4 egzemplarzach, projekty energetyczne, dla wodociągów itp. Budowa rozpoczęła się bez Naszej obecności, a My przyjechaliśmy praktycznie, kiedy domek już stał :-), dlatego istotny jest fakt ,że można zlecić załatwianie formalności komuś innemu..

---

http://taktbudowa.blogspot.com

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Dlaczego z kotłem gazującym lub spalającym drewno powinien współpracować zbiornik akumulacyjny?

Dlaczego z kotłem gazującym lub spalającym drewno powinien współpracować zbiornik akumulacyjny?

Autorem artykułu jest atmo pol

Dlaczego z kotłem gazującym lub spalającym drewno powinien współpracować zbiornik akumulacyjny? Na to pytanie postaramy się krótko odpowiedzieć.
Ponieważ nie potrzebujemy całej energii jaką w czasie procesu spalania jednego załadunku komory kotła, kocioł wytworzy!!!

A teraz trochę dokładniej: Zbiornik akumulacyjny powinien być dobierany według trzech zasad:
1. Do powierzchni ogrzewanego budynku.
2. Do objętości komory załadowczej
3. Do mocy znamionowej kotła.

Przyjmijmy kocioł o objętości komory 100 litrów. Możemy do niego załadować ok. 50kg drewna ( zależy od rodzaju i ciężaru drewna). Jeden kg drewna ma wartość opałową od 3 do 4,4 KW/h , to znaczy że jeżeli przyjmiemy średnio 3,5 kW/h mamy w komorze kotła ok. 175 kW energii zawartej w drewnie. Przyjmijmy budynek standardowo izolowany o powierzchni ogrzewanej 100 m2. Potrzebuje on przy temperaturze -5ºC na zewnątrz ok. 100 W/m2 powierzchni (jest to bardzo realistyczne). Budynek zatem potrzebuje 10000W (10kW) na godzinę.

Jeżeli kocioł na drewno ma moc znamionową 20 kW to produkuje on dużo więcej energii niż w danej chwili możemy wykorzystać. Kocioł pracujący bez odbioru ciepła szybko uzyskuje temperaturę znamionową i wyłącza się. Kocioł na drewno tylko przy pełnym obciążeniu ma wysoką sprawność, natomiast przy obciążeniu częściowym w komorze załadowczej i wymienniku kotła rozpoczyna się proces smołowania czyli tzw. dziegciowania kotła.

Wróćmy znowu do naszego przykładu Kotły na drewno spalają jedną komorę całkowicie załadowaną w czasie od 4-8 godzin (w zależności od producenta oraz użytego gatunku drewna). Przyjmijmy do naszego przykładu 8 godzin, w ciągu tych ośmiu godzin nasz budynek potrzebuje tylko 80 kW? nie !!! jeszcze mniej. Ściany budynku są również akumulatorem ciepła, dlatego tuż po rozpaleniu kotła przez 1-2 godzin budynek pochłania energię i w następnych godzinach potrzebuje ciepła tylko na uzupełnianie strat związanych z wentylacją i izolacją cieplną możemy przyjąć że jest to około 60 65 kW.
175 KW - 65 KW = 110 KW gdzie zatem jest ta energia może ucieka w komin ?
Należy zatem tę energię zatrzymać, i tu przychodzi nam z pomocą zbiornik akumulacyjny, który nadprodukcję energii zmagazynuje, aby po zakończeniu pracy przez kocioł oddać ją budynkowi.

Na pytanie jak duży powinien być zbiornik akumulacyjny jest łatwo odpowiedzieć.
Ponieważ wiemy że zbiornik o pojemności 1000l na 1ºC różnicy temperatury magazynuje ok. 1kW. To jeżeli rozpalamy kocioł, gdy zbiornik akumulacyjny ma jeszcze temperaturę 40ºC i rozgrzewamy go do 90ºC to jest on w stanie zmagazynować 50kW.

Wracając do naszego przykładu odpowiednim zbiornikiem będzie zbiornik akumulacyjny o objętości 2000l. Przy doborze zbiornika należy zwrócić uwagę na typ kotła (jego moc, objętość komory załadowczej itp.) uwzględnić straty na instalacji i zbiorniku akumulacyjnym w pomieszczeniu kotłowni, oraz to że w praktyce wilgotność drewna używanego do spalania będzie wynosiła około 25%. W praktyce objętość zbiornika która wyszła nam przy rozważaniach teoretycznych należy pomniejszyć o ok.30% - nie mniej jednak niż 50-75 l na każdy 1 kW mocy znamionowej kotła.

---

Kotły na drewno Atmos

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl